Mojtaba Momeniبازگشت به سایت

تحلیل از مجتبی مؤمنی ·

انتخابات اسرائیل 2026؛ ائتلاف با احزاب عرب، معادله سرنوشت‌ساز آیزنکوت برای پایان دوران نتانیاهو

آرایش کرسی‌ها در گزارش‌های منتشرشده از انتخابات اسرائیل 2026، احزاب عرب را در موقعیتی تعیین‌کننده قرار داده است؛ موقعیتی که می‌تواند با ائتلاف با احزاب عرب، راه گادی آیزنکوت را برای تشکیل دولت و کنار زدن بنیامین نتانیاهو باز کند. بااین‌حال، تحقق این سناریو به نتیجه نهایی شمارش آرا، انسجام مخالفان و توافق بر سر مشارکت سیاسی عرب‌ها وابسته است.

انتخابات اسرائیل 2026؛ ائتلاف با احزاب عرب

نبرد بر سر تشکیل دولت، اکنون در کانون گزارش‌های انتخاباتی اسرائیل قرار گرفته است. ارقام اعلام‌شده از سوی شبکه ۱۳ نشان می‌دهد هیچ یک از دو اردوگاه اصلی، به تنهایی اکثریت کنست را در اختیار ندارند. در این میان، ۱۹ کرسی منتسب به احزاب عرب می‌تواند توازن قدرت را تغییر دهد. برای آیزنکوت، مسئله اصلی تبدیل ظرفیت مخالفان نتانیاهو به اکثریتی عملی است؛ اکثریتی که بدون همراهی نمایندگان عرب، در آرایش گزارش‌شده شکل نمی گیرد. به همین دلیل، چگونگی تعامل با این احزاب به آزمون اصلی رهبری اردوگاه تغییر تبدیل شده است.

براساس گزارش شبکه ۱۳، اردوگاه نتانیاهو ۵۳ کرسی و اردوگاه آیزنکوت ۴۸ کرسی کسب کرده‌اند. مجموع کرسی‌های آیزنکوت و احزاب عرب به ۶۷ می‌رسد؛ رقمی که از مرز ۶۱ کرسی در پارلمان ۱۲۰ نفره فراتر می‌رود. ائتلاف با احزاب عرب از این منظر، می‌تواند فاصله میان اقلیت پارلمانی و اکثریت لازم برای پیشبرد تشکیل دولت را پر کند. بااین‌حال، همان گزارش تأکید دارد حدود ۶۰۰ هزار رأی پاکت‌های دوگانه هنوز محاسبه نشده است. بنابراین، تعبیر شمارش صددرصدی آرا در این خبر، به معنای نهایی شدن توزیع کرسی‌ها نیست.

اهمیت انتخابات اسرائیل 2026 برای احزاب عرب، در امکان اثرگذاری مستقیم آنان بر تعیین نخست‌وزیر آشکار می‌شود. این احزاب، در صورت تثبیت ارقام اعلام‌شده، می‌توانند از حاشیه رقابت دو اردوگاه به مرکز مذاکرات تشکیل دولت منتقل شوند. بااین‌حال، جمع ریاضی کرسی‌ها به خودی خود به معنای توافق سیاسی نیست. آیزنکوت باید حمایت احتمالی آنان را از مسیر مذاکره و پذیرش تعهدات متقابل به دست آورد. ائتلاف با احزاب عرب زمانی قابلیت اجرایی پیدا می‌کند که درباره شکل مشارکت، اولویت‌های دولت و حدود مسئولیت هر طرف توافقی روشن حاصل شود.

اظهارات احمد الطیبی نشان می‌دهد دست‌کم بخشی از نمایندگان عرب، آمادگی ورود به چنین روندی را اعلام کرده‌اند. او با تأکید بر اینکه اردوگاه آیزنکوت در صورت برخورداری از شجاعت می‌تواند دولت تشکیل دهد، مسئولیت تصمیم‌گیری را متوجه رهبران اردوگاه تغییر کرده است. اعلام آمادگی یوسف جبارین برای هموار کردن مسیر کنار زدن دولت نتانیاهو نیز در همین چارچوب قرار می‌گیرد. این مواضع، امکان گفت‌وگو را تقویت می‌کند، اما هنوز نمی توان آن‌ها را معادل توافق نهایی دانست. فاصله میان اعلام حمایت و تعهد پارلمانی، باید در مذاکرات سیاسی پر شود.

در سوی دیگر، یائیر گولان، رئیس حزب دموکرات‌ها، صریح تر از ضرورت مشارکت عرب‌ها در دولت تغییر سخن گفته است. او براساس گزارش یدیعوت آحارونوت، مخالفان نتانیاهو را برخوردار از اکثریت دانسته و خواستار آغاز اقدام عملی شده است. موضع گولان نشان می‌دهد ائتلاف با احزاب عرب در درون اردوگاه مخالفان، حامیانی آشکار دارد. بااین‌حال، ارقام ۶۵ در برابر ۵۵ در اظهارات او با نسبت ۶۷ در برابر ۵۳ در گزارش شبکه ۱۳ متفاوت است. این اختلاف، ضرورت احتیاط در اعلام پیروزی قطعی و انتظار برای ترکیب نهایی کنست را برجسته می‌کند.

راهبردی که شبکه ۱۲ به نتانیاهو نسبت داده، مستقیماً همین نقطه قوت بالقوه مخالفان را هدف می‌گیرد. براساس این گزارش، نخستین محور تلاش او سلب مشروعیت از اتکا به احزاب عربی در تشکیل دولت است. چنین رویکردی می‌تواند هزینه سیاسی همکاری را برای آیزنکوت و متحدانش افزایش دهد و آنان را در برابر فشار افکار عمومی یا اختلافات داخلی قرار دهد. در معادلات انتخابات اسرائیل 2026، نتانیاهو برای حفظ قدرت لزوماً به افزایش فوری شمار حامیان خود نیاز ندارد؛ ناکام گذاشتن مخالفان در تشکیل اکثریتی منسجم نیز می‌تواند به سود او تمام شود.

ایجاد شکاف در اردوگاه تغییر؛ ائتلاف با احزاب عرب اردوگاه تغییر را از هم می‌درد؟

محور دوم راهبرد گزارش‌شده نتانیاهو، ایجاد شکاف در اردوگاه تغییر است؛ اقدامی که نفتالی بنت نخستین هدف آن معرفی شده است. پیوند این محور با تلاش برای بی اعتبار کردن ائتلاف با احزاب عرب روشن است: هرچه اختلاف بر سر مشارکت عرب‌ها افزایش یابد، امکان حفظ انسجام مخالفان کاهش پیدا می‌کند. ازاین‌رو، آیزنکوت باید هم‌زمان دو مذاکره را پیش ببرد؛ مذاکره با نمایندگان عرب برای جلب حمایت و مذاکره با همراهان خود برای تثبیت آن. شکست در هرکدام، می‌تواند ظرفیت عددی موجود را از کار بیندازد و مسیر تشکیل دولت را مسدود کند.

سازوکار تشکیل دولت نیز به این کشمکش محدودیت زمانی می‌دهد. مطابق شرح منتشرشده در خبر شبکه ۱۲، نخستین نامزد مأمور تشکیل دولت، ۲۸ روز فرصت خواهد داشت و این مهلت می‌تواند ۱۴ روز تمدید شود. اگر او موفق نشود، مأموریت به نامزد دوم واگذار می‌شود که ۲۸ روز فرصت دارد، بدون امکان تمدید. در چنین روندی، ائتلاف با احزاب عرب باید از سطح اعلام آمادگی به توافقی قابل اتکا برسد. طولانی شدن اختلافات، علاوه بر مصرف فرصت قانونی، زمینه افزایش فشار بر شرکای احتمالی و تغییر مواضع آنان را فراهم می‌کند.

براساس همان گزارش، پس از ناکامی نامزد دوم، مرحله‌ای ۲۱ روزه در کنست آغاز می‌شود. در این مرحله، ۶۱ نماینده می‌توانند از نامزدی دیگر حمایت کنند و رئیس اسرائیل، مأموریت تشکیل دولت را برای دو هفته به او بسپارد. ناکامی این تلاش نیز به انحلال کنست و برگزاری انتخابات جدید ظرف ۹۰ روز منجر خواهد شد. شبکه ۱۲ همچنین ۲۹ اکتبر را موعد پایان شمارش، چهارم نوامبر را زمان انتشار نتایج نهایی و دهم نوامبر را آغاز فعالیت کنست جدید اعلام کرده است. این زمان‌بندی، بر مبنای گزارش ارائه‌شده نقل می‌شود.

گزینه انتخابات مجدد، سومین محور راهبرد منتسب به نتانیاهو، اهمیت توافق مخالفان را دوچندان می‌کند. بن‌بست در مذاکرات انتخابات اسرائیل 2026 می‌تواند فرصت دیگری برای رقابت در اختیار او قرار دهد، هرچند نتیجه رأی‌گیری دوباره قابل پیش بینی نیست. در مقابل، ائتلاف با احزاب عرب می‌تواند ظرفیت فعلی مخالفان را به دولتی جایگزین تبدیل کند. برای آیزنکوت، مسیر نخست‌وزیری به توانایی جمع کردن این کرسی‌ها حول توافقی پایدار وابسته است. سرنوشت انتخابات اسرائیل 2026، در صورت تثبیت آرایش گزارش‌شده، به تصمیمی گره می‌خورد که مشارکت عرب‌ها در مرکز آن قرار دارد.

این تحلیل به زبان‌های دیگر: Englishالعربية